تبلیغات
نویسنده :
هفته نامه نای نیستان کابل- افغانستان 
تاریخ : 14:38:22 - 1390/2/5 
تعداد بازدید : 256 
ضرورت حضور دائمی نیروهای امریکا یی
آشوکا
طبق وعده ای که رئیس جمهور کرزی داده است، در سال نو لویه جرگه به منظور تصمیم گیری بر روی حضور دوامدار نیروهای آمریکایی در کشور، تدویر خواهد یافت.
البته موضوع حضور نیروهای خارجی در یک کشور از جنبه های مختلف قابل بررسی و تحلیل می باشد، عمده ترین مبحثی که در این راستا قابل دقت است، موضوع استقلالیت یک کشور می باشد، که آیا با حضور نیروهای خارجی در یک کشور اساسن استقلال می تواند مفهوم داشته باشد یا خیر؟ و سوال دیگری که اینجا مطرح می شود این است که اصولن استقلال به چه مفهوم است؟ ایا کلمه استقلال دارای همان بار مفهومی جامعه ماقبل صنعتی است و یا اینکه پس از عصر صنعت و به وجود آمدن سیستم های جدید اداری و کشورداری، بار معنایی استقلال نیز دچار تحول شده است؟ و استقلال به مفهوم سنتی آن برای هیچ کشوری باقی نمانده است؟
از سوی دیگر با توجه به وضعیت سه دهه اخیر افغانستان، آیا استقلال با بار معنایی سنتی آن مفهوم می تواند داشته باشد؟ و چندین سوال دیگر که همه آنها نیازمند تحلیل های همه جانبه و دقیق می باشد که در این نوشتار امکان پردازش آن میسر نیست.
اما آنچه که لازم است باید دانسته شود، ضرورت و یا عدم ضرورت حضور دائمی نیروهای آمریکایی در کشور می باشد، و باید برای این سوال پاسخ داد که اگر نیروهای بین المللی افغانستان را ترک نمایند، آیا این ظرفیت برای افغانها به وجود آمده است، که بتواند کشور را اداره نموده و در میان کشورهای دنیا یک کشور آباد و مرفه بسازد یا خیر؟
همه ما و شما شاهد یک دهه حضور نیروهای بین المللی برای مبارزه با تروریزم و ایجاد حکومت فراگیر بوده ایم، همه شواهد گواه بر این است که ما پس از سه دهه بحران عدم همپذیری در کشور، هنوز هم ظرفیت یکدیگر پذیر بر محور افغان محوری را نتوانسته ایم در خود ایجاد کنیم، هنوز تنش های قومی در میان لایه های مختلفی از قدرت، برای حذف و یا تضعیف قومی بر علیه قوم دیگر همانند شریان های خونی در بدن سیاسی و اجتماعی کشور متاسفانه حضور دارد، و همه شاهد بودند، که همین بحران در سطح سه دهه در افغانستان چه فجایعی را که به بار نیاورد؟
وجود همین بحران بود که دیدیم کابل تبدیل به ویرانه ای شد، که هنوز در آن ناله های پیر، جوان، کودک و زن هموطن ما جاریست، هنوز خرابه هایی که در آن فریاد می زند به خاطر قومیت ویران شده است، گواهی می دهد، و هنوز تاکهای انگور شمالی بازارهای سوخته در بسیاری از مناطق افغانستان فریاد می کشد، که سوختند!
حال اگر یک بار دیگر نیروهای بین المللی افغانستان را ترک کنند، ایا بازهم شاهد به راه افتادن حمام خونی دیگر، با مقیاس وسیع تر از دیروز در سطح افغانستان نخواهیم بود؟
یقینا که این چنین است، زیرا هنوز کسانی در راس هرم قدرت های محلی و کتله ای وجود دارد، که نه دلشان برای افغانستان و نه هم برای اقوام می سوزند، بلکه دلشان برای منافع شخصی و فامیلی شان می سوزند، و سخت هم در کمین هستند که بتوانند یک بار دیگر فرصت بیابند، تا افغانستان را در قهقراء جنگ های داخلی فرو ببرند، و خودماهی مطلوب را بگیرند.
لذا برای نجات افغانستان، و نجات انسانهای دنیا از شر فجایع بزرگ، نیازمند است که دولت و ملت افغانستان مشترکا برای حضور نیروهای آمریکایی اقدام نمایند، زیرا ما هنوز در همسایگی خود کشور یا کشورهایی داریم که هیچ آگاه حاضر نیستند شاهد یک افغانستان آباد و مترقی باشند، زیرا با به وجود آمدن یک کشور مترقی منافع آنها در سطح منطقه کاملن دچار از هم گسیختگی خواهد شد.
افغانستان بدون حضور نیروهای آمریکایی با خطر بزرگ و قتل عام وسیع انسانی مواجه خواهد شد، برای نجات از این بحران باید از دوستان آمریکایی خواسته شود، که پایگاه های دائمی خویش را در این کشور ایجاد نمایند.
مطالب مشابه