بن دوم؛ فشار بر همسایه ها
شمارش معکوس تدویر دومین کنفرانس بن با موضوع بررسی ده سال گذشته افغانستان و تصمیم گیری در مورد سیاست های بین الملی پس از سال 2014 در قبال افغانستان اغاز شده است.
تشکیل اجلاس بن اول منجر به سقوط طالبان، ایجاد حکومت موقت با حضور همه جریانهای درگیر به استثناء طالبان و حمایت جامعه جهانی از حکومت تشکیل یافته در بن گردید. از آن زمان تا کنون بیش از ده سال سپری می گردد، هرچند طی این ده سال گامهای قابل توجه ای در عرصه های مختلف با حمایت جامعه جهانی در افغانستان بر داشته شده است، هرچند انتقاد های شدیدی از نبود عدالت و تخصیص نا برابر امکانات در مناطق مختلف کشور وجود داشته است. اما با اینحال دست آوردهای قابل توجهی نیز وجود داشته است که نا دیده گرفتن آن نا منصفانه می باشد.
اینک جامعه جهانی با اشتراک بسیاری از کشورهای کمک کننده در بن برای تصمیم گیری و اتخاذ سیاست های جدید در قبال افغانستان جمع می شوند، طبیعی هست که آنها عوامل نا کامی های خودشان را نیز مورد نقد و بررسی قرار خواهند داد، زیرا جامعه جهانی طبق نقشه بن اول به تمام اهداف خویش در افغانستان دست نیافته است.
یکی از اهداف مهم و کلیدی آنها ایجاد امنیت و ثبات در افغانستان بود، اما برای آنها پس از مرگ بن لادن اثباط گردید که که بحران و نا امنی افغانستان ریشه در بیرون مرزها دارد. امروز ملت افغانستان از جامعه جهانی انتظار دارند که در بن دوم برای تحت فشار قرار دادن همسایه های افغانستان تصمیم جدی اتخاذ نمایند.
بارهاو بارها از سوی منابع رسمی و نیمه رسمی کشور اعلام شده است که ایران و پاکستان در رشد و تقویت طالبان، تروریزم و بحران در افغانستان نقشه عمده و اساسی را دارا می باشد. آنها هیچ گاهی در سیاستهای خویش در قبال افغانستان صادق نبوده و نیستند، ضرورت می باشد که جامعه جهانی برای گرفتن تعهدات الزام آور مبنی بر عدم مداخله و ایجاد بحران در افغانستان اقدام نمایند.
از سوی دیگر ریشه همه این مداخلات، منافع اقتصادی آنها می باشند، مثلن ایرانی ها سالیانه صدها ملیارد متر مکعب آب مفت از افغانستان در یافت می کنند، در حالیکه اگر حکومت مرکزی افغانستان قدرت کافی پیدا نماید یقینن طبق نرخ بین المللی در قبال هر لیتر آب باید از همه همسایه هایی که از آبهای افغانستان بهره مند می گردند پول دریافت نمایند. زیرا در جهان آب همانند نفت معامله می شود. مسلم است که در چنین شرایطی آنها فیصدی بسیار اندک در حقیقت از همان پیسه آبی که به حکومت افغانستان پرداخت نمی گردد برای تقویت مخالفان مصرف می گردد تا ریشه بحران و نا امنی قوی تر گردد.
جامعه جهانی باید در بن دوم برای دریافت بهاء آبهای افغانستان از کشورهای همسایه راهکارهای عملی را بسنجد و تدابیر جدی برای محار مداخلات همسایه های افغانستان اتخاذ نمایند.
موضوع دیگری که طی این ده سال رخ داده است، این است که جامعه افغانستان به جای اینکه شاهد رشد نهاد های مدنی در کشور باشند، متاسفانه به دلایل مختلف تیکه داران اقوام در آنجا رشد کرده اند، جامعه جهانی باید برای ایجاد حکومتی مردمی و حذف تیکه داران اقدام نمایند، و محور شایسته سالاری با رعایت حضور واقعی همه اقوام در ساختار حکومت و نهادهای تشکیل دهنده آن طرح ها و برنامه های جدی روی دست بگیرند. تا از این طریق با فساد اداری موجود نیز مقابله صورت گیرد.
